Parijs/Eurodisney

De eerste dag is heel vlot verlopen: geen problemen, geen moeilijkheden, geen files, ….
Alles verliep volgens plan en dus naar wens.
Zelfs in Parijs was het – in tegenstelling tot vorig jaar – erg rustig.
Het voorziene programma kon dan ook probleemloos, volledig en goed op tijd afgewerkt worden.
Iedereen, zowel leerlingen als begeleiders, zijn enthousiast, ook over het hotel en het eten.
En dan nog het belangrijkste: een fijne en aangename groep!!!
Een fotoverslag komt eraan.

Groetjes vanuit Eurodisney
donderdag 24 juni 2010, 11 uur)

Van 28 t.e.m. 30 april waren de leerlingen van 5ACD in Parijs.
Reporters Evelyne & Michaël maakten voor ons een uitgebreid verslag.

Dag 1
Op de eerste ochtend was iedereen nog een beetje moe, toch was Silke al vastberaden aan het oefenen op het liedje “Aux Champs-Élysées”. Samen met haar backing vocals, Cedric en Jürgen, begonnen ze zich al voor te bereiden op het echte zangwerk. Net toen Elien en Michaël op het punt stonden om hen buiten te kieperen, werd de groep gered door de buschauffeur, die het originele lied opzette, waarna we met zijn allen konden zingen op de Franse liedjes.

Onze eerste halte: Jardin du Luxembourg. Met maar liefst 26° C in de vlakke zon begon ons Franstalig avontuur. We vielen er de mensen een beetje lastig met een enquête over hun economische activiteiten en met enkele vragen over de Parijse cultuur. Toen begonnen we met de voorbereidende hotelopdrachten door enkele twee- en driesterrenhotelletjes te bezoeken inclusief hun ‘chambres’. Tijdens de middag klommen de dapperen onder ons op de Notre-Dame en genoten van het zicht op Parijs. Hierna kregen we twee uurtjes vrij om te eten, de bloemetjes buiten te zetten of om te winkelen, een activiteit waarnaar Nina al de hele dag uitkeek. Voor diegenen die er nog steeds niet genoeg van hadden, kwamen we ’s avonds samen in de bar.
En daarna … dormir!

Dag2
’s Morgens werden we om 7.45 uur wakker gebeld door de wake-up service, maar tot Jeroens spijt was het niet Mevr. Van Lierde aan de andere kant van de lijn. Aan de ontbijttafel konden we al de ‘goed uitgeslapen’ en gelukkige gezichtjes zien. Na ons petit-déjeuner was het tijd om het wereldberoemde Louvre te bezoeken. Hier mochten we opdrachten uitvoeren over de Venus van Milo, Mona Lisa, de Egyptische sarcofagen… Toen onze tijd in het Louvre er bijna opzat, hoorden we Elien van Tongelen al vragen wanneer we gingen eten, dus hebben we buiten in het lekkere zonnetje ons Mc-menu opgegeten.

Nu werd de groep in twee gesplitst: de ene groep bezocht Roland-Garros terwijl wij aan ons metroavontuur begonnen. We bezochten de Jodenwijk en de wereldberoemde traiteur Fauchon, waar Elien en Michaël lekkere chocolaatjes wisten te versieren. Hierna moesten we ons voorbereiden op de luxehotels die de top van Parijs uitmaakten zoals het Ritz, Hotel de Crillon, Hotel le Meurice … Nadat de twee groepen opnieuw bij elkaar kwamen aan het Centre-Pompidou genoten we van de horeca in de buurt. Met ons buikje vol bezochten we de volgende bestemming: de rosse buurt van Parijs. Joren voelde zich helemaal thuis daar aan de Moulin Rouge. Nadat de leerkrachten eventjes letterlijk (en figuurlijk) de weg kwijt waren, genoten we bovenop Montmartre van het uitzicht, buiten Evelyne die wéér moest plassen. Moe kropen we dan ’s avonds onder de lakens.

Dag 3:
De laatste wake-up call die we zéker niet zouden missen en nog ons laatste ontbijtje in het hotel waarna we onze koffers pakten. Ook vandaag splitste de groep in twee: de ene groep ging naar Musée d’Orsay terwijl de andere naar l’avenue des Champs-Élysées trok. De tweede groep beklom de Arc de Triomphe waar Evelyne haar hoogtevrees overwon. Toen we over de Champs-Élysées slenterden, besloten we enkele catalogi te halen van Hugo Boss, Louis Vuitton… en menukaarten te verzamelen van Fouquet’s, le Deauville etc.

Hierna verzamelden we in de bus om daarna naar de zaken- en winkelwijk La Défense af te reizen. Hier konden we iets eten, wat opnieuw voor Elien een grote opluchting was, en daarna konden we nog eventjes winkelen. Ook de koffieverslaafden vonden in het winkelcentrum hun gading bij Starbucks.

‘Uitgeshopt’, verzadigd en vol met koffie keerden we terug naar de bus om onze reis verder te zetten met bestemming Aarschot.
Ook nu had iedereen nog energie genoeg om op liedjes zoals “Je t’aime, moi non plus” en “Aïcha” … uit volle borst mee te zingen.

26 juni

We zijn terug. Mét een fotoreportage.
Reportage 1 (19 foto’s)

DIASHOW

Reportage 2 (180 foto’s)

DIASHOW

Reportage 3 (117 foto’s)

DIASHOW

25 juni:
“Nieuws uit Parijs -

De reis is heel vlot verlopen tot Parijs. Parijs zelf was erg druk.
Het hotel is mooi en verzorgd en het eten is lekker.
De leerlingen gedroegen zich voorbeeldig; we kregen zelfs complimentjes voor zo’n gedisciplineerde groep.
Ook de begeleiders waren voorbeeldig (n.v.d.r.).”

24 juni
Vanmorgen vertrokken de leerlingen van het eerste jaar op driedaagse naar Parijs.
Het hoogtepunt wordt natuurlijk het bezoek aan Disneyland. Om zes in de morgen werden de leerlingen netjes ‘afgeleverd’ door hun ouders en kon de reis beginnen.

DIASHOW

Na Disneyland (1e jaar) en Lourdes (3e jaar) kregen we, 5ABCD (Latijn, Economie en Wetenschappen) dit jaar de kans alweer naar Parijs te gaan. We dachten dat we het nu allemaal wel gehad hadden maar een mens kan zich vergissen… De busreis was helemaal niet vervelend, verre van zelfs. ‘Oh, Champs-Elysées’, ‘J’aime, j’aime, la vie’, ‘Sensualité’ en we waren vertrokken voor een paar uur, dachten we! De liedjes bleven ons spijtig genoeg achtervolgen dus zat er niets anders op dan drie dagen lang ‘Oh, Champs-Elysées’ te zingen, of beter gezegd, te kwelen, terwijl we hoopten dat deze vreselijke ziekte zou overgaan.

In de “Jardin du Luxembourg” merkten we opeens dat we wel degelijk op taalstage waren. En die mensen daar in het park spraken Frans! We kregen allerlei opdrachten om onze taalvaardigheid naar boven te halen. We moesten de Parijzenaars lastigvallen met allerlei vragen zoals: “Wie zei ooit: ‘Je pense, donc je suis!’?” Volgens een of andere zwerver was dat natuurlijk die goeie ouwe Pascal maar de leerkrachten dachten eerder aan een zekere Descartes. Ook over de gastronomische specialiteiten werden de parkgangers het maar niet eens.

Wat later op de dag verdeelden we ons in gemengde teams, kwestie van de jongens ook een kans te geven bij de volgende opdracht. Het staat namelijk als een paal boven water dat vrouwen nu eenmaal charmanter zijn dan mannen en dus gemakkelijker ergens binnen geraken. Het was een ‘must’ om in zoveel mogelijk hotels en in zo chic mogelijke kamers te geraken. Daarvoor moesten we slimme listen verzinnen en verraderlijke vallen plaatsen. De meest populaire smoes was natuurlijk: “Onze grootouders zijn 50 jaar getrouwd en wij willen hen ‘ver-assen’ met een overnachting in een luxe suite. Maar vooraleer we €3000 neertellen voor dat kamertje (want ja, de prijzen gingen daar nogal de hoogte in), willen we die handel wel eens met eigen ogen bezichtigen.” De meeste uitbaters trapten er met open ogen in! En wij gniffelden in ons vuistje natuurlijk.
In het Quartier Latin gingen we terug naar onze roots en werden we volleerde voedselzoekers, want eten kregen we alleen ’s morgens.

’s Avonds gingen we ook nog een kijkje nemen bij de Eiffeltoren. Niet interessant, fascinerender was de paardenmolen die daar in de buurt stond! We leefden ons nogal uit, hoor. De leerkrachten keken toe. Na ons geïnstalleerd te hebben in het hotel gingen we slapen. No comment.

De volgende dag begon met het ontbijt. Hoe raad je het! Inderdaad, we aten onder andere croissants. Het Louvre! Al een paar keer gezien maar nog geen voet binnengezet! Spannend! Persoonlijk vond ik het een beetje tegenvallen, er was veel te veel volk. En door de opdrachten die we moesten doen hadden we weinig tijd om bekende werken te bezichtigen. Wel hebben we o.a. de Mona Lisa (teleurstellend), le Radeau de la Méduse (groot genoeg) en de Venus van Milo gezien.

We gingen verder met het overvallen van hotels. Deze keer was onze actie beter voorbereid. We hadden per twee tijdens de lessen Frans een hotel ter onzer beschikking gekregen. We zochten op het internet (in het Frans!) per twee informatie over ons toekomstig slachtoffer. De meesten slaagden in hun missie. ’s Avonds hadden we de keuze tussen een bezoek aan Roland-Garros (dat net zoals de Mona Lisa kleiner is in werkelijkheid) of een terrasje doen.

Tegen het vallen van de avond wandelden we langs de Moulin Rouge en de hele sante boutique, waar we dingen zagen die niet voor kinderogen bestemd zijn. Het was de leerkracht Frans die erop aandrong dat we dit deel van Parijs ook zouden aandoen. Sfeer opsnuiven, nog even langs Montmartre en de bijbehorende Sacré-Coeur. Vandaar hadden we weeral een prachtig zicht op de flikkerende Eiffeltoren. Tevreden maar dodelijk vermoeid legden we ons des avonds te ruste neer.

De volgende dag brak aan. ‘Het kan niet waar zijn, vandaag gaan we naar huis, dan moeten we ons boeltje dus terug inpakken. Grmbl.’ Voordat we vertrokken, moesten we een keuze maken: le Musée d’Orsay of een beklimming van de Arc-de Triomphe gevolgd door een wandeling op de Champs-Elysées en souvenirtjes vergaren? Degenen die kozen voor le Musée d’Orsay vonden dit toch een tikkeltje amusanter dan het Louvre. Zij zagen de impressionisten die we tijdens esthetica besproken hadden. De anderen vonden het uitzicht mooi en trokken kiekjes als waardige toeristen.

Als afsluiter gingen we naar la Défense. ‘Modern’ is het juiste woord om het te beschrijven. We gingen shoppen in het winkelcentrum, namen een groepsfoto en sleepten onszelf nog naar een fontein die de moeite waard moest zijn omdat daar de voetsporen van Marilyn Monroe zouden zijn gegoten. Dat laatste bleek niet waar te zijn, het was gewoon een smoes om ons naar daar te lokken, maar toegegeven, het was een speciale fontein.

‘Lange liedjes zijn nooit mooi’ dus vertrokken we werkelijk terug naar Aarschot. Dikke ambiance oftewel ‘Oh, Champs-Elysées’ en hupsakee, we waren er. Omdat een besluit een vereiste is, ziehier het besluit… Het was wel de derde keer dat we de Eiffeltoren zagen maar de eerste keer dat we Parijs zagen, dus jawel, het was zeker de moeite waard.