Op dinsdag 2 februari vertrokken 5E (IW) en 6H (elektronica) omstreeks 11.30u met “De Lijn” naar Heverlee.
Ze werden er uitgenodigd door IMEC, een hoogtechnologisch bedrijf, waar aan wetenschappelijk onderzoek gedaan wordt op nanostructuren. Wat voor ons “de ver van mijn bed show” lijkt, is voor IMEC actualiteit of zoals men er zelf zegt: “de moderne processoren zijn voor ons verouderd”.
Na een korte powerpointvoorstelling werden we rondgeleid door het bedrijf en bezochten er o.a.: de clean-room (met de nodige beschermingsmaatregelen), de stookzaal, de koelinstallaties, de UPS en elektrogeengroepen, een zaal met allerlei gassen en chemische vloeistoffen voor het productieproces, hun eigen brandweeruitrusting en een modern uitgeruste controlekamer. Kortom, ter ondersteuning van de super hoogtechnologische activiteiten gebruikte men er ook de klassieke regelsystemen. Een boeiend en leerrijk bezoek. En ja … de cliché: “de bus is altijd een beetje reizen” is wel degelijk juist!
(VGE)

Ook de leerlingen van 5 Industriële Wetenschappen schreven een impressie:

Op 2 februari bezochten we IMEC, een bedrijf dat gespecialiseerd is in microtechnologisch onderzoek. Na een korte presentatie over het bedrijf, werden we rondgeleid in het bedrijf. Zo mochten we onder andere een kijkje nemen in de cleanroom (een stofvrije ruimte, vandaar de naam) waar ze nanochips maken en testen. Een oud-leerling van onze school rondde de dag af met uitleg over de robots die ze maken.

Tom Cortens studeerde enkele jaren geleden af in de richting Elektronica in DIA. Hij studeerde niet verder, maar ging onmiddellijk werken als hersteller van HST-treinen. Hier rustte hij echter niet op z’n lauweren. Hij ontpopte zich tot specialist in het elektronische brein van deze treinen.

Aan de leerlingen van 5 en 6 H (elektriciteit-elektronica) legde hij vandaag de finesses van zijn job uit, op uitnodiging van zijn oud-leerkracht dhr. Van Hoogten. Voor de leerlingen werd het een boeiende namiddag. Uit het verhaal en de tekeningen van Tom zagen zij, vanuit de praktijk, de verbanden tussen elektriciteit en elektronica.

Het werk van Tom combineert motoren, vermogen, sturing, hoogspanning, zwak- en sterkstroom. Alles wat in de klaspraktijk bovendien zeer klein is, krijgt in een HST reusachtige afmetingen.
Tom sprak de leerlingen toe als een volleerde leerkracht die zelfs vragen stelde aan z’n oud-leerkrachten. Het werd een boeiende en gemoedelijke namiddag! Deze oud-leerling slaagde erin de huidige leerlingen de zinvolheid en de verbanden tussen vakken en vakonderdeel aan te tonen. Daarmee overtuigde hij hen dat de wereld van de elektronica bijzonder rijk is. 

Klik om te vergroten.

Op 25 mei trokken 6O,6Q,6N en 6H naar de Ardennen.
Begeleidend leraar Ivo Maenen beschrijft de lotgevallen van die dag.

Het verhaal van een aardrijkskundige uitstap waarbij aardrijkskunde niet de hoofdbrok van ons verhaal zal vormen.

’s Morgens vroeg gingen we eerst naar Wezemaal, de Wijngaardberg wachtte op ons in de stralende ochtendzon, net zoals Fallais en de Mehaignevallei. Onze aardrijkskundige kennis werd daar gecontroleerd en uitgebreid. Rond 12.00 werd dan onze parate kennis van het Frans getest in een fastfoodketen van Luik. Eén opmerking over Luik: er waren weinig vlaggen van Standard te zien.

Het hoogtepunt van ons avontuur werd Vert-Buisson. Wat eerst een rustige zomerse, 30°-in-de-schaduw-trip was werd plots een tocht om nooit meer te vergeten;de hemelsluizen werden plots opengezet ondersteund door donder en bliksem. Niemand van ons had echter regenkleding bij zich. Waarom ook als het zweet van je voorhoofd stroomt. Uitleg over de rivierwerking van de Ningslinspo werd onmiddellijk overbodig, de droge binnenkant van de bus werd plots veel belangrijker.

Een geforceerde trektocht over rotsachtige padjes en in de helft gezaagde boomstammen was het gevolg. Wat maken natte schoenen en sokken nog uit als je T-shirt langzaam maar zeker het equivalent wordt van een dweil die je net uit een emmer water hebt gehaald? Ik zweer het je; zo’n tocht in de gietende regen staat garant voor plezier…een aanrader, echt waar. Trouwens, de natuur is ook mooi als het regent.

Aan de bus aangekomen moesten we ons ‘omkleden’ van de chauffeur en droge kledij aantrekken als die er al was. Snel de doorweekte T-shirts een beetje uitwringen en de bus vertrok richting Aarschot met Shrek 2 op de achtergrond.

Om de dag compleet te maken hebben we dan nog in de file gestaan bij de wegenwerken op de autostrade vanaf Bekkevoort. Details worden u bespaard, ik wil alleen vermelden dat ook in een file plezier te beleven valt. Een klein uurtje later waren we in Aarschot. Het einde van een tocht uit duizend. Eén woord als besluit: reservekledij.